سلام دوستاي عزیز و گل و مجازی و دوست داشتنی خودم.

خیلی مخلصیم و ممنون که به وبلاگ خودتون سرزدید.

یه خواهشی دارم ازتون : اگه دوست داشتید میتونید مطالب رو کپی کنید

ولی نظر یادتون نره . با نظراتتون دلگرم میشم.

بینهایت سپاسگذارم.

صفای همتون...

النظر من الايمان... لا يخرجوا الا بالنظر...

هر كي نظر نذاره كچل بشه...

البته دور از جون . شوخيه . ناراحت نشيدا



تاريخ : شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1392 | 21:50 | نویسنده : علی ترابی |


تاريخ : یکشنبه دهم دی 1391 | 8:13 | نویسنده : علی ترابی |
خداوند ميفرمايد: روزه مال من و براي من است و من خود ضامن پاداش و اجر روزه داران هستم.

براي فرد روزه دار دو شادي بزرگ وجود دارد :
يكي موقع افطار
و ديگري موقع ملاقات با پروردگار. d 



تاريخ : سه شنبه دهم تیر 1393 | 4:42 | نویسنده : علی ترابی |
زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست


 
 

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست
و دلم بس تنگ است

باز هم می‌خندم
آنقدر می‌خندم كه غم از روی رود…!

زندگی باید كرد
گاه با یك گل سرخ

گاه با یك دل تنگ
گاه باید رویید در پس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی‌پایان…!!
  


تاريخ : دوشنبه هشتم اردیبهشت 1393 | 11:5 | نویسنده : علی ترابی |
بغضم گرفته وقتشه ببارم. چه بی هوا هوای گریه دارم. باز کاغذام با تو خط خطی شد. خدا این حس و حال و دووووست دااااارم. 



تاريخ : جمعه پانزدهم فروردین 1393 | 20:44 | نویسنده : علی ترابی |
بغضم گرفته وقتشه ببارم. چه بی هوا هوای گریه دارم. باز کاغذام با تو خط خطی شد. خدا این حس و حال و دووووست دااااارم. 



تاريخ : جمعه پانزدهم فروردین 1393 | 20:44 | نویسنده : علی ترابی |
بغضم گرفته وقتشه ببارم. چه بی هوا هوای گریه دارم. باز کاغذام با تو خط خطی شد. خدا این حس و حال و دووووست دااااارم. 



تاريخ : جمعه پانزدهم فروردین 1393 | 20:44 | نویسنده : علی ترابی |
در ایـــن واپسیـــن روزهــای ســـال 92 هـــر حــــــرفی داری بــــــهـــــم بــزن اگــــه نـــاراحـــت شدی از مـــن یا حـــــرف نــــگفته داری بــرام بــــنویــس..          ایــــن مـــداد..✒          ایـــــن دفـــــتـــر..           بـــــــفرمـــــا..          بنــــــویس حــــرفــای نگــــفته یــــا یــک "یـــــــادگــــــــــاری"  ........................................



تاريخ : یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1392 | 21:33 | نویسنده : علی ترابی |
بــاز مـــی آیــــد بــــهـــار دلـنشین                                       بــاز بــلـبــل مــی شــود با گل قرین
بــاز صـــحــرا پـر شقایق می شود                                     بــاز روشــن قــلب عـاشق می شود
فــصــل ســـرد از هــیــبت باد بـهار                                   مــی کــنـــد از پــیـش روی او فـرار
ســفــره هــا بــا هـفت سین آراسته                                     بــا گـــل مـــهـــر و صــفـــا پیراسته
بــر ســر سفره جـوان و خُرد و پیر                                   ســبزه و آئــیــنـه و مــاهـی و سـیر
سـیـب و سـنـبـل در کـنـار یــاسـمـن                                   عطربــیــد مـِشک چــون مُشک خُتَن
سرکه و سنجد، سماق و شمع و گل                                    عـــیـــد آمــد بـــا دف و ســاز و دُهُل
ســال نــوتـحـویل و سال کهنه رفـت                                  هــم دل مــا تـازه شد هم شال و رخت
یــا مــُقــلّب،قــلب مـــارا شـــاد کــن                                     یـــا مـــُدبّـــر خـــانــــه را آبـــاد کـــن
یـــا مـــُحـــول ،اَحســــنُ الــّحالم نما                                      از بـــدیـــهــــا فـــارغُ الـــبـــالــم نـما
ایـــن دل «جـــاویــد» را پـاک از ریـا                                 کُــن خــــدا ،ای قـــادر بـــی مــنـتــها



تاريخ : شنبه دهم اسفند 1392 | 19:44 | نویسنده : علی ترابی |

نزدیک عیده، توی خونه تکونیه دلت، مارو بیرون نکنی !!

.

.

من نام کسی نخوانده ام الا تو / با هیچ کسی نمانده ام الا تو

عید آمد و من خانه تکانی کردم / از دل همه را تکانده ام الا تو

.

.

ای کسانی که در اتاق خوابتان جـــاسازهایی دارید..
هــــمانـــا خونه تکونیها نزدیکه , گفتم در جریان باشید…

.

.

آسمان را می خواهم برای عبور . جاده باریک است !

ماه را می خواهم برای نور را تاریک است !

تو را می خواهم برای نظافت

عید نوروز نزدیک است !

.

.

دمت تو که مارو توی خونه تکونی دلت دور نریختی گرم . . .

منم سعی می کنم که زیاد جا نگیرم !

.

.

این روزها اگه تو خونه باهاتون مهربون شدن

به سرعت خونه رو ترک کنید !

قضیه خونه تکونی جدیه !!

.

.

اونقدری که من واسه شستن فرشهای خونه پارو زدم

واسه تایتانیک پارو زده بودم الان غرق نمیشد !



تاريخ : شنبه دهم اسفند 1392 | 19:36 | نویسنده : علی ترابی |
12

تاريخ : یکشنبه بیستم بهمن 1392 | 10:39 | نویسنده : علی ترابی |
وقتي بارون چشم تو چشم منم تر ميکنه ميريزه روي گونه هات دردمو بدتر ميکنه .



تاريخ : چهارشنبه شانزدهم بهمن 1392 | 11:7 | نویسنده : علی ترابی |

سلام بچه هااااااااااااااااااااااا. من اومدم. خيلي امتحانات سختي بود . خيلي دلم براتون تنگ شده بود .

ايشاللا همتون نتيچه هاي خوبي گرفته باشيد. موفق باشيد



تاريخ : جمعه چهارم بهمن 1392 | 21:28 | نویسنده : علی ترابی |
سلام به دوستان و رفقاي گل و دوست و داشتني و عزيزم . افرين كه همتون الان داريد درس ميخونيد و كلا اينترنتو كنار گذاشتيد. كاش منم يه كم درس ميخوندم. اخه نميشه به خدا . اصلا تمركز ندارم.خواهشا منم راهنمايي و ارشادم كنيدو روشاتونو بهم ياد بدييييييييد.



تاريخ : یکشنبه هشتم دی 1392 | 0:29 | نویسنده : علی ترابی |
از لا به لای پرده قلبم عبـــور کن

یک بار هم به ذهن مریضم خطور کن

من سایه ای سیاهم و جسمی بدون روح

عیسی نفس!بیا و مرا غرق نور کن

یا مثل یک نسیم از آن سو به من بِوَز

یا خاطرات مرده ی من را مرور کن

خورشید من بیا که به چشمم ببینمت

چشم به راه مانده من را تو کور کن

من مثل سنگ سختم و چشمت شبیه شعر

من را پس از ترانه و شعری نمور کن

ای غایب از نظر که نظر میکنی به من

یک شب بیا مقابل چشمم ظهور کن...



تاريخ : چهارشنبه چهارم دی 1392 | 11:28 | نویسنده : علی ترابی |

اگر به سمت بهشتت نمی توان پر زد

به باغ خاطره هایت که می توان سر زد:

درون خانه ی تاریک مرگ حاکم بود

که ناگهان تو رسیدی و نور بر در زد

نگاه من به نگاهت گره که خورد آن روز

از آن به بعد نگاهم همیشه می لرزد

شراب ناب نگاهت که ریخت در چشمم

دلم ز شوق حضورت به سیم آخر زد

بپوش عیب مرا ای بهار سر سبزی

اگر که خبط و خطایی از این خزان سر زد

نشسته ام تک و تنها و پرسشی دارم:

چرا به سمت بهشتت نمی توان پر زد؟




تاريخ : چهارشنبه چهارم دی 1392 | 11:21 | نویسنده : علی ترابی |
هر کسی بوسه ستاند ز لب یار کسی. 

بی گمان دست به دامان نگارش ببرند



تاريخ : سه شنبه نوزدهم آذر 1392 | 22:14 | نویسنده : علی ترابی |

بلاخره يك روز به ارزويم ميرسم . در صف اول نماز . جلوتر از پيش نماز مي ايستم . و همه به من اقتدا خواهند كرد . نماز كه تمام شد همه به سمت من خواهند امد . چقدر عزيز خواهم شد . همه مرا بلند ميكنند و به دوش ميگيرند .

بعد از چند قدم كه حركت ميكنند. كسي فرياد ميزند... بلند بگو لا اله الا الله...



تاريخ : شنبه شانزدهم آذر 1392 | 21:10 | نویسنده : علی ترابی |




تاريخ : دوشنبه یازدهم آذر 1392 | 20:48 | نویسنده : علی ترابی |
سلام دوستاي عزيزم . عاشقتونم .

اولا ميخام تشكر كنم از همتون بخاطر نظرات خوبتون . خيلي لطف كرديد . خيلي خوشحاليته شدم .

دوما يه سوال : كي بلده قهوه ي اسپرسو درست كنه با قهوه ساز دستي؟ ميگن قلق خاصي داره .

اگه كسي اطلاعاتي داره ممنون ميشم راهنماييم كنه .



تاريخ : شنبه نهم آذر 1392 | 11:48 | نویسنده : علی ترابی |
یک شب از دفتر عمرم صفحاتی خواندم .

چون به نام تو رسیدم لحظاتی ماندم!

همه ي دفتر عمرم ورقی بیش نبود

""همه ی آن ورق از حسرت دیدار تو بود""



تاريخ : جمعه هشتم آذر 1392 | 21:39 | نویسنده : علی ترابی |
من شاعرم! حال مرا عالم نمی‌فهمد

جز تو کسی چیزی از اشعارم نمی‌فهمد

کشف جدید روزگار ما تو هستی که

برق نگاهت را ادیسون هم نمی‌فهمد!  

سیلاب عشق تو بیاید، حکم ویرانی‌ست‌

سیل است دیگر... بارش نم‌نم نمی‌فهمد

من کشته‌ی عشق تو خواهم‌شد، ولی افسوس

هویّت سهراب را رستم نمی‌فهمد

کلّ شکایت‌های من تنها همین جمله‌ست:

معشوقه‌ای که دوستش دارم... نمی فهمد!



تاريخ : پنجشنبه هفتم آذر 1392 | 19:36 | نویسنده : علی ترابی |

چندیست که آشفته ام ای یار جوانم!

برگرد و از این حال پریشان برهانم

از قصّه ی چشمان تو دل کندن و رفتن

هرگــز نتوانم، نتوانم، نتوانم!!


**************************************


نالیدن از این فاصله ها کارِ قلم نیست

در خانه ی ما جز غم دوریِ تو غم نیست

افسانه نگو! چگونه دست از تو کِشم من؟

من عاشق چشمان تو ام! دستِ خودم نیست!!


**************************************


از تمام عشقمان، فاصله اش سهم من است

هرکجا می روم از قصّه ی عشقی سخن است

چاره ای نیست! به رویای تو عادت دارم!

این، همان سخت ترین قسمت عاشق شدن است!


**************************************


کاش می شد چشم خود را بر حقایق باز کرد

قفلِ غم را از تن سرد دقایق باز کرد

یادِ آن لحظه که او یک دم کنار من نشست

جمله ای گفت و گره از قلب عاشق باز کرد!


**************************************


ای کاش دلم بر تو عنایتی نمی کرد

عاشق شدنت به من سرایتی نمی کرد

مجنون اگر از قصه ی عشق من خبر داشت

از لیلی خود هیچ شکایتی نمی کرد!


**************************************


باز هم لحظه ی تلخ رفتنت فرا رسید

از تمام بودنت، چند غزل به ما رسید

باز من ماندم و عشقی که اسیرش هستم

عشق من معجزه ای بود که از خدا رسید!



تاريخ : پنجشنبه هفتم آذر 1392 | 19:28 | نویسنده : علی ترابی |